Mięsień szkieletowy jest jedynym znanym rodzajem mięśnia u stawonogów, on zatem umożliwia zarówno ruchy przewodu pokarmowego, pracę serca itd., jak i poruszanie się. Ruchy lokomocyjne następują w wyniku działania przeciwstawnych par mięśni poruszających stawami szkieletu zewnętrznego. Zauważmy jednak, że mięśnie te są przyczepione od wewnątrz. Szkielet zewnętrzny stawonoga zapewnia także podporę oraz ochronę dla miękkich, delikatnych narządów wewnętrznych. Właśnie szkielet zewnętrzny, podobnie jak pełna zbroja, stanowi lepszą ochronę od tej, którą daje szkielet wewnętrzny. Jednakże szkielet zewnętrzny (też podobnie do zbroi) narzuca poważne ograniczenia wagi swemu właścicielowi. Objętość czy to pojedynczej komórki, czy całego organizmu wzrasta szybciej niż jej powierzchnia. Gdyby zrównać wszystko pozostałe to stawonóg o długości 61 cm będzie miał ośmiokrotnie większą objętość, ale tylko czterokrotnie większą powierzchnię od osobnika o długości 30,5 cm. Ciężar zwierzęcia zwiększa się proporcjonalnie do jego objętości, natomiast wielkość szkieletu zewnętrznego zwiększa się proporcjonalnie tylko do jego powierzchni. Aby wesprzeć swą znacznie większą masę stawonóg o długości 61 cm musiałby mieć grubszy szkielet zewnętrzny, a zwiększona grubość zredukowałaby drastycznie jego zdolność poruszania się. Nic więc dziwnego, że owady nigdy nie osiągają wielkich rozmiarów.
calivita masaż witamina b17
